Tapeta koło - Spadająca gwiazda
Opis
Witold Pruszkowski - Spadająca gwiazda, 1884 r.
Rok 1884, Mników – mała wieś pod Krakowem. W realnym świecie dni płyną wolno. Szara codzienność, oparta na pozytywistycznych aksjomatach szkiełka i oka oraz nieustającej pracy u podstaw, zaczyna ciążyć. Zmęczony, zniewolony polski naród jeszcze nie wie, że właśnie teraz, w głowach artystów powoli zaczynają się rodzić nowe idee. Historia zatacza krąg, ponieważ poszukując nowych dróg i źródeł inspiracji, powracają do platońskich, romantycznych korzeni. Zaczynają dostrzegać, że sens istnienia nie kończy się na materialnej powierzchni zjawisk i trzeba sięgać głębiej, do sfery metafizycznej. Tylko tak dostąpi się pełni, zrozumienia i jedności z uniwersum. Idea ta stała się impulsem do eksplorowania nowych obszarów o spirytualnym wymiarze – bliższych i dalszych kulturowo religii i filozofii, ale także ezoteryki, okultyzmu, teozofii i antropozofii. Podstawowym narzędziem twórczym będzie nieograniczona niczym intuicja, a sami artyści staną się mistykami sztuki. Na naszym rodzimym gruncie, gdzie triumfy święciły jeszcze historyczne matejkowskie sceny, były to jeszcze myśli świeże, nie do końca ukształtowane. I właśnie tam, w Mnikowie, Witold Pruszkowski zmaterializował owe idee, wydobywając z głębin swej podświadomości na światło dzienne taki oto obraz. Spadająca gwiazda - niezwykły, efemeryczny spektakl na nocnym niebie, fantastyczna wizja rozpływającej się w czasoprzestrzeni materii, rozświetlającej swe otoczenie blaskiem ostatniego tchnienia. Kolor miesza się ze światłem, światło z ciemnością. Rozmyte, przenikające się, niedopowiedziane kształty, są niczym senne marzenia - niedookreślone, nie do końca poznane i zrozumiałe. Ta oniryczna, niesamowicie poetycka scena, otwiera szerokie pole dla wyobraźni i interpretacji.
Czy jest to odzwierciedlenie poczucia samotności człowieka wobec otaczającego go bezmiaru wszechświata i potęgi natury? A może chodzi o jego tragiczne położenie, kiedy toczy się w nim odwieczna walka pomiędzy instynktem, a rozumem. Podobnie przecież w gwieździe, toczy się nieustanna walka dwóch przeciwstawnych sił – grawitacji i ciśnienia, aż w końcu jedna z nich wygrywa, doprowadzając do unicestwienia struktury. Dokładnie ten sam motyw - filozofię ścierających się w człowieku dwóch żywiołów, podjął dokładnie dekadę później, w 1894 roku, Władysław Podkowiński na swym "Szale uniesień".
Czy jeśli zatem chodzi o destrukcję, artysta oddaje tu wrażenia melancholii, nostalgii, poczucia straty? A może upadku? Kobieca postać trzyma w ręku perły, będące od wieków symbolem próżności. Sama postać symbolizuje wówczas koniec, w obliczu którego świat materialny przestaje mieć znaczenie.
Spadająca gwiazda może być jednak zarówno końcem jak i początkiem. To z rozproszonej materii po wybuchu supernowej formują się nowe mgławice i nowe gwiazdy. Obraz może być zatem zapowiedzią zmian i odrodzenia. Tu pojawia się kolejny wątek. Są głosy sugerujące, że kobieta z obrazu, to postać z jednego z dramatów Słowackiego. Eloe, bo o niej mowa, to anioł śmierci czuwający nad polskimi zesłańcami na Syberię. Tym samym dzieło wpisuje się w kanon sztuki patriotycznej, mówiącej o niegasnącej w narodzie nadziei na odzyskanie wolności. W tym miejscu znowu powracamy do Mnikowa. Pruszkowski umieścił nazwę miejscowości na płótnie. Z jakiegoś powodu była ona dla niego ważna... Jest w okolicznej dolince pewne miejsce. W malowniczej scenerii, pośród drzew, pod wijącym się niewielkim potokiem, na ogromnej skalnej ścianie widnieje monumentalny wizerunek Matki Boskiej. Powstał on w 1863 roku. Legenda głosi, że w tym właśnie miejscu, w czasie powstania styczniowego, w pułapce znalazło się kilku powstańców. Osaczonym przez ścigających ich żołnierzy rosyjskich, ukazała się Matka Boska, wskazując za skałą jaskinię, w której się ukryli.
Miejsce jest bardzo osobliwe i warte zobaczenia, dlatego jeśli będziecie mieć okazję, wybierzcie się pod Kraków, do Doliny Mnikowskiej.
A sama "Spadająca gwiazda"? Warto poszukać swojej interpretacji. Kiedy już wprowadzi Was w nastrój baśniowej tajemniczości, być może dostrzeżecie w niej odbicie własnych emocji.
Co sprawia, że ściana wygląda jak z profesjonalnie zaprojektowanego wnętrza?
Malarskie arcydzieła to szczególny rodzaj grafiki wykorzystywanej na tapetach ściennych. W przeciwieństwie do współczesnych wzorów wymagają odpowiedniego opracowania przed drukiem wielkoformatowym.
Właśnie na tym etapie pojawia się różnica, która często nie jest widoczna na ekranie, ale staje się oczywista na ścianie wnętrza, kiedy widzimy tapetę w rzeczywistej skali. To ona decyduje o tym, czy ściana wygląda jak element profesjonalnie zaprojektowanego wnętrza.
W Artemanii każdy wzór przygotowywany jest z myślą o realnej przestrzeni. Dzięki odpowiedniej rozdzielczości i opracowaniu obrazów pod duży format, tapety zachwycają wyrazistością oraz dobrze odwzorowaną, harmonijną kolorystyką - również na większych ścianach.
Informacje o tapecie:
• Rodzaj tapety: wysokiej jakości samoprzylepna tapeta winylowa, gramatura 270 g/m2
• Kształt i rozmiar tapety: koło o średnicy do wyboru 50 cm, 75 cm, 130 cm
• Faktura tapety: canvas - struktura przypominająca płótno malarskie
• Właściwości tapety: gruba, trwała, zmywalna, odporna na działanie UV
• Właściwości wzoru: wydruk wysokiej jakości, mocno nasycone kolory
• Typ montażu: samoprzylepna tapeta naklejka - łatwy montaż bez użycia kleju
• Zastosowanie tapety: ściany, meble, drzwi, panele, inne płaskie powierzchnie
• Certyfikaty: tapety spełniają najwyższe normy bezpieczeństwa dla zdrowia i środowiska
Poznaj jakość Artemania - odkryj co wyróżnia nasze tapety samoprzylepne:
Jakość tapet / Psychologia wnętrz / Certyfikaty jakości i bezpieczeństwa / Pytania i odpowiedzi
Koszty dostawy:
Kurier 20 zł